FIC >> STOP & LISTEN

posted on 26 Jul 2008 10:31 by crazy-doru

Title :: STOP & LISTEN

Authur :: crazy-doru

Chapter :: Intro

Characters :: Zhoumi+Henry

คุณเคยเป็นอย่างผมมั๊ยครับ? ท่ามกลางความวุ่นวายต่างๆนานาในสังคมเมือง ที่เต็มไปด้วยประชากรนับล้านๆ ทุกคนต่างเร่งรีบดำเนินชีวิตของตนเอง ไม่มีใครใส่ใจใคร..... ผมเองก็เคยเป็นหนึ่งในนั้นครับ

แต่แล้ววันหนึ่ง....ผมก็ได้พบกับคนๆหนึ่ง ที่ได้เปลี่ยนแปลงชีวิตของผมไป...

"เฮ้ย ไอ้มี่!! วันนี้ไปเดินเล่นกันเถอะว่ะ"

เสียงเพื่อนที่เคยเรียนร่วมสถาบันเดียวกันดังมาจากปลายสายด้วยเสียงที่ค่อนข้างดัง แต่ชายหนุ่มก็มิได้ให้ความสนใจแต่อย่างใด เพียงพูดปัดส่งๆไป ก่อนจะวางสาย แล้วเดินข้ามถนนที่พลุกพล่านไปด้วยผู้คนที่แตกต่างกันออกไป

ทุกอย่างปกติ...เหมือนทุกๆวัน แต่วันนี้อะไรไม่ทราบดลใจให้โจวมี่แหงนหน้าขึ้นมองบนจอขนาดยักษ์ที่อยู่หน้าห้างสรรพสินค้าชื่อดัง ที่ตั้งอยู่อีกฟากของถนน.... จุดหมายปลายทางของเขา

อาจจะเป็นเสียงเพลงที่ไม่คุ้นหู ทำให้ชายหนุ่มตัดสินใจที่จะหยุดเดินเพื่อที่จะได้ยืนมองให้เต็มตา ภาพที่เขาเห็นคือ เด็กผู้ชายตัวเล็กแก้มป่องกำลังสีไวโอลินในจังหวะที่รัวและเร็วพร้อมๆกับที่เต้นด้วยสเต็ปที่แปลกใหม่ในสายตาของชายหนุ่ม เขาระบายรอยยิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนจะละสายตาจากจอ แล้วก้มหน้าก้มตาเดินต่อไป...

"โครม!!!!!!!!!!!"

*****************************************************************************

"เอ่อ..พี่ครับ ผมไม่คิดว่านี่เป็นความคิดที่ดีเลยนะครับ"

"แล้วนายจะให้ทำยังไงล่ะ! ต้าเกอกับเจ้าม้านั่นก็เมาหลับไม่รู้เรื่องไปแล้ว... เจ้าคยูก็ยังกลัวๆรถอยู่เลย ถ้าไม่ให้เรียวขับ.... นายจะให้ใครขับ!!! หรือนายจะให้ชั้นขับ!! หาเฮนรี่???!!!"

"ถ้าให้พี่ดงเฮขับ ก็ตายกันหมดพอดีสิ"

เสียงของคยูฮยอนแทรกขึ้นมาจากทางด้านหลัง

"หนอย! นายว่าชั้นเรอะ ไอ้เด็กแก่แดด"

ว่าแล้วลีดงเฮก็จัดการเอาหมอนอิงฟาดใส่หัวของคยูฮยอนทันที แต่ไม่ทราบว่าเคราะห์ดีหรือร้ายที่คยูหลบได้ทันพอดี หมอนอิงที่ลอยมาจากคนตัวเล็ก...จึงตกลงบนพื้นแทน แต่นั่นกลับทำให้ดงเฮแทบร้องไห้ทีเดียว... เพราะหมอนใบนั้นคิบอมเป็นคนให้มาเป็นของขวัญวันเกิด

"ย้าก!!!ตายซะเถอะ ไอ้เด็กเวร!!!!"

"โครม!!!!!!!"

"โธ่เว้ย!!!คนจะหลับจะนอน"

เสียงของชเวซีวอน ทำให้ทุกคนในรถเงียบลงทันที เพราะรู้ว่าผู้เป็นพี่กำลังโกรธ

"ถ้าฮันตื่นเพราะพวกแกล่ะก็ฉันไม่...เอ๊ะ!เสียงใครร้องไห้น่ะ"

"เรียวอุค!!!"

ทุกคนลืมเรียวอุคที่อาสาเป็นสารถีจำเป็นไปเสียสนิท... เกิดอะไรขึ้นกับน้องของพวกเขา

"เรียว...เป็นอะไรไป หือ???"

เอาแล้วไง...ซีวอนคิด ฮันตื่นแล้ว ตายกันหมดทั้งวงแน่ๆเลย ซีวอนค่อยๆหันไปมองสภาพรอบๆรถ หืม....ก็ไม่มีอะไรนี่หว่า

"เฮ้ย!!!"

"อะไรพี่?"

"พวกแกดูนั่นดิ"

ทุกๆคนยกเว้นเรียวอุคมองตามนิ้วมืออันสั่นเทาของเขา ที่ชี้ไปยังหน้ารถของพวกเขา ที่นั่น...มีผู้ชายคนหนึ่งนอนจมกองเลือดอยู่ เมื่อผสมกับท่าทางของเรียวอุค ทุกคนก็ต่างเดาได้ไม่ยากเลยว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง...

ทุกๆคนอึ้งไปสักพัก ก่อนที่ฮันกยองจะเอ่ยด้วยเสียงที่แหบแห้ง

"เรียกรถพยาบาล!"

ฮันกยองโทษตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า ว่าเขาเป็นคนผิด...เขานั่นแหละที่หลับไป ทำให้รุ่นน้องของเขาต้องมารับรู้อุบัติเหตุครั้งนี้... ความคิดต่างๆซ้ำเติมความรู้สึกของตนเอง ทำให้ความดันของเขาขึ้นสูงจนหมดสติไป

"ต้าเกอ!!!!"

P.$.>> ได้ลงฟิกแล้ว!!!! เพิ่งแต่งเมื่อวันก่อนเอง ตอนอ่านหนังสือสอบ =[]=" เง้อออ

>> สอบเสร็จแล้ว!!! so happi !!!

>> จะรีบเอามาลงต่อนะงับ...นี่มันแค่อินโทรง่ะ