ONE WORLD ONLY FOR ONE DREAM

สวัสดีครับ…มาอัพบล็อกก่อนจะหายหัวไปเข้าค่ายคร้าบ~~~ ((หลังจากที่เอ็นทรี่ย์ที่แล้วมีสาระเว่อร์ เกินวิสัยผม มันกลับมาแล้วครับ...ไร้สาระ.....สัญญาว่าจะกลับมามีสาระอีกให้ได้)) จริงๆก็ไม่ได้อยากไปน่ะนะครับ แต่ถ้าไม่ไปก็ตก ดังนั้นจึงต้องถ่อสังขารไป..... และอีกอย่าง อาทิตย์หน้าคุณรุ่นพี่ปี 2 จะมาตรวจการบ้านที่มาทิ้งใว้ให้เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมานี้ ไม่อยากจะบอกว่ายากแค่ไหน(ยังไม่เกินกำลังก็จริง แต่ไม่มีกำลังใจอ่ะ)  หนีความจริงไปฝึกวินัย.....    ไม่ได้ดีไปกว่ากัน  = [] =++++

  วันเสาร์ปลีกตนมาซ้อมจนได้ ด้วยการเสียสละครอบครัว เพื่อตนเอง ....แต่ก็ผิดกับตนเอง.... เพราะไม่ได้ยึดมั่นคำที่ตนเองได้พูดไว้ว่า “ครอบครัว เป็น สิ่งที่สำคัญที่สุด” ดันไม่ไปเที่ยวกะครอบครัว กลับมาเสเพลอยู่ที่โรงเรียน........ เอาเหอะ อย่างน้อยก็ยังได้มาซ้อมดนตรีละกัยฟระ

   มาเข้าเรื่องกันดีกว่า....สัปดาห์นี้เราจะพูดถึงอะไรดีน้า???? อ่าาาา.....เรามาพูดกันเรื่องการเรียนดีกว่าเนาะ เรื่องอื่นช่างมันก่อน ตอนนี้การเรียนสำคัญอันดับหนึ่ง!!! (จะสอบแล้วงับ)  

   วันนี้ไปเรียนพิเศษมา เหนื่อยมาก จะหลับมิหลับแหล่....เปลืองเงินหม่อมแม่โดยแท้  แต่ว่าโชคดีจัง....วันนี้มีกระต่ายน้อยตัวหนึ่ง(แต่หลายร่าง)ได้ช่วยผมไว้ฮะ เขาเป็นกระรอกจำแลง((ตัวแกเองมิใช่รึ???))

   มีหลายโหมดมากครับเจ้ากระต่ายตัวเนี้ย....ไม่ว่าจะเป็น นั่งเหม่อ+ดูดบุหรี่+แด๊กเหล้าก่อนนอน / ง่วงนอน / หนาวสั่น / ซ้อมบาส(???) / ฯลฯ  เหอๆ  วันนี้ตื่นนอนโดยไม่ได้คิดว่าจะไปทัน คิดว่าไปสายชัวร์  แต่ดันไปทัน(โอ้ว!!!)  เลยรู้สึกโชคดีที่เมื่อคืนนั่งปั่นฟิสิกส์+อ่านหนังสือ ตอนนั่งลุ้นวอลเล่ย์ประมาณ 5 ทุ่ม  กว่าจะได้นอนก็เกือบตีหนึ่ง ((ได้ข่าวว่ามีเรียนตอน 8 โมง เฮียแกเล่นตื่นซะ 7 โมงกว่า))  ชีวิตวุ่นวาย....

    ยิ่งเรียน ยิ่งง่วงแฮะ แหม...อุณหภูมิหน้าน๊อนน หน้านอน 17 องศาเซลเซียสครับทุกท่าน เท่านั้นยังไม่พอ มีเจ็รีเควสเปิดพัดลม กะจะฆาตกรรมหมู่ใช่ไหมครับ????  เอ่อ.....ภาคเช้าหนุกสุดขีด ภาคบ่ายหน้านอนสุดยอด

     พี่ชายผมเป็นโรคเพ้อไปแล้วครับท่าน แต่ตามประสาเด็กเก่งขั้นเทพอย่างมัน....ย่อมไม่เพ้อเยี่ยงบุคคลธรรมดาเป็นแน่แท้  มันเพ้อเป็นฟิสิกส์ครับทุกท่าน = [] = !!! แถมมันเพ้อได้......วู้ววววว  ประมาณว่า “ที่พี่บอก ตอนนั้นผมยังเยาว์ไม่เข้าใจ แต่ตอนนี้ความซึ้งใจมันเอ่อล้นสเกลาร์ แต่ไม่อาจหาค่าเป็นเวกเตอร์”  .......ไม่น่าเชื่อว่าเราเป็นคนตระกูลเดียวกัน....  ไอ้กระผมน่ะจะให้คิดคำอย่างนี้ก็พอได้อยู่  แต่ไม่เทพเท่ามันแฮะ แต่ก็ไม่แปลกหรอก มันเกิดก่อนตั้ง 3 ปี.... ไม่ถือสาคนแก่

   เฮ้อ~! ว่าจะทำให้บล็อกมีสาระ แต่ก็ทำไม่ได้แฮะ......โทษตัวเอง

    งืมๆๆ แต่ว่าเราไม่ค่อยรู้จักใครในบล็อกเลยแฮะ ยกเว้นเพื่อนที่โรงเรียนกะคนบางคน ใครมาก็แนะนำตัวหน่อยละกัน สับสนกะชีวิตตัวเอง ปวดเฮดครับ ไปอ่านหนังสือดีฝ่าครับ เดี๋ยวค่อยไปปั่นการบ้านพรุ่งนี้  แล้วเดี๋ยวกลับจากค่ายจะมาอัพอะไรใหม่คร้าบบบบบ........ไปก่อนนะครับ  ฝันดี!!!!